ironie

Ironie

CvTE-definitie:  een stijlfiguur waarbij men het tegenovergestelde zegt van wat men werkelijk bedoelt, meestal op een subtiele en spottende manier. De lezer of toehoorder moet het echte bedoelde begrijpen uit de context en toon.

!! het stilistische middel ironie moet niet verward worden met het verteltechnische middel dramatische ironie. 

Voorbeeld in het Nederlands

Je hebt er weer een prachtige zooi van gemaakt!

(de zooi is natuurlijk helemaal niet prachtig, maar toch begrijpt de geadresseerde wat de spreker bedoelt)

Voorbeeld in het Latijn

O tempora, o mores! 

Cicero, In Catilinam I, 1

(Op het eerste gezicht een neutrale verzuchtende constatering, maar in feite een scherpe kritiek op de morele staat van Rome)